मराठी संतपरंपरेत भक्ती, वैराग्य, राष्ट्रधर्म आणि पुरुषार्थ यांचा अद्वितीय संगम घडवून आणणारे तेजस्वी संत म्हणजे समर्थ रामदास स्वामी. त्यांच्या संपूर्ण जीवनकार्याचा केंद्रबिंदू होता, श्रीरामभक्ती. समर्थांच्या दृष्टीने श्रीराम हे केवळ मंदिरातील पूजनीय देव नव्हते; तर ते मानवतेचा, धर्मनिष्ठ राजकारभाराचा आणि पराक्रमाचा मूर्तिमंत आदर्श होते. म्हणूनच समर्थांनी आपल्या वाङ्मयातून आणि जीवनातून रामभक्तीला एक व्यापक सामाजिक व राष्ट्रीय स्वरूप दिले. आज श्रीराम नवमी आणि रामदास स्वामी यांच्या जयंतीनिमित्ताने समर्थांच्या रामभक्तीचे दर्शन घडविणारा हा लेख...
समर्थांच्या अंतःकरणातील रामभक्ती त्यांच्या अत्यंत हृदयस्पर्शी प्रार्थनेत प्रकट होते,
कल्याण करी रामराया|
जनहित विवरी|
तळमळ तळमळ होत आहे|
हे जन हाती धरी॥
या ओवीत समर्थांच्या मनातील समाजाबद्दलची तळमळ आणि करुणा स्पष्ट दिसते. समाजातील अधर्म, दुर्बलता आणि भीती पाहून त्यांचे अंतःकरण व्याकूळ झाले होते. म्हणूनच ते श्रीरामाला विनंती करतात की, "हे रामराया, या समाजाचे कल्याण कर, या जनतेला आधार दे.” समर्थांची रामभक्ती ही केवळ वैयक्तिक मोक्षासाठी नव्हती; ती संपूर्ण समाजाच्या उन्नतीसाठी होती.
रामभक्तीची आध्यात्मिक पायाभरणी
समर्थ रामदास स्वामींच्या रामभक्तीची मुळे त्यांच्या बालपणातच रोवली गेली होती. बाल्यावस्थेतच त्यांना रामनामाचा जप प्रिय वाटू लागला. पुढे त्यांनी कठोर तपश्चर्या केली आणि संपूर्ण भारतभर भ्रमंती केली. या प्रवासातून त्यांनी समाजाची दयनीय अवस्था पाहिली. लोकांमध्ये आत्मविश्वासाचा अभाव, धर्माचरणाची शिथिलता आणि परकीय सत्तेची भीती निर्माण झाली होती. या परिस्थितीत समर्थांनी लोकांना पुन्हा जागृत करण्यासाठी रामभक्तीचा मार्ग निवडला. त्यांच्या मते, श्रीराम हा धर्म, शौर्य आणि न्याय यांचा आदर्श होता. त्यामुळे ‘रामभक्ती’ म्हणजे त्या आदर्शांचे जीवनात अनुकरण करणे होय.
रामनामाचे सामर्थ्य
समर्थांनी सर्वसामान्य जनतेसाठी सहज साध्य होईल, असा एक साधा, पण अत्यंत प्रभावी मंत्र दिला. ‘श्रीराम जय राम जय जय राम’ हा मंत्र समर्थांनी समाजात व्यापकपणे प्रसारित केला. त्यांच्या मते, रामनाम हे मनशुद्धीचे आणि आत्मबलाचे सर्वांत प्रभावी साधन आहे. रामनामाचा जप केल्याने मन स्थिर होते, विकार दूर होतात आणि अंतःकरणात शांतता निर्माण होते. समर्थांच्या शिकवणीत रामभक्ती ही भावनिक भक्तीपुरती मर्यादित नाही; ती मन आणि आचरण या दोन्हींचे शुद्धीकरण करणारी साधना आहे.
मनोबोधातील मनशुद्धीचा संदेश
समर्थांच्या ‘मनोबोध’ या ग्रंथात मनाला योग्य मार्गावर ठेवण्याचा अत्यंत प्रभावी उपदेश आढळतो. समर्थांना माणसाच्या मनाचे महत्त्व पूर्णपणे ठावूक होते. म्हणून ते मनाला सतत जागृत राहण्याचा उपदेश करतात,
मन करा रे प्रसन्न| सर्वसिद्धीचे कारण|
समाधान हेचि धन| सर्वकाळ॥
या ओवीत समर्थांनी समाधान आणि संयमाचे महत्त्व सांगितले आहे. रामभक्तीमुळे मनातील अस्थिरता दूर होते आणि मन प्रसन्न बनते. तसेच समर्थ मनाला सतत सजग राहण्याचा उपदेश करतात,
मनासी राखावे सदा सजग|
विवेक बुद्धीचा करावा उपयोग॥
या शिकवणीतून समर्थ सांगतात की, भक्ती ही अंधश्रद्धा नसून विवेकपूर्ण जीवनपद्धती आहे.
दासबोधातील कर्मयोग
समर्थांचे वाङ्मय म्हणजे, आध्यात्मिकतेबरोबरच व्यवहारज्ञानाचा खजिना आहे. ‘दासबोध’ या ग्रंथात त्यांनी प्रयत्नवाद आणि कर्मयोग यांचे अत्यंत स्पष्ट तत्त्वज्ञान मांडले आहे.
केल्याने होत आहे रे|
आधी केलेचि पाहिजे|
यत्न तो देव जाणावा|
अंतरी धरिता बळे॥
या ओवीतून समर्थ सांगतात की, यश मिळवण्यासाठी प्रयत्न आवश्यक आहेत. देवावर श्रद्धा असली, तरी निष्क्रियता योग्य नाही. प्रयत्न, धैर्य आणि चिकाटी यांच्या साहाय्यानेच कार्यसिद्धी होते. दासबोधात समर्थांनी उत्तम पुरुषाचे लक्षणही सांगितले आहे,
उत्तम पुरुषाचे लक्षण|
सत्यवचन आणि सज्जनपण॥
या शिकवणीतून समर्थांनी नैतिकता आणि सत्यनिष्ठेचे महत्त्व स्पष्ट केले आहे.
समाजजागृतीतील रामभक्ती
समर्थ रामदास स्वामींच्या रामभक्तीला एक व्यापक सामाजिक आणि राष्ट्रीय स्वरूप होते. त्या काळात समाजावर परकीय सत्तेचे संकट होते. लोकांमध्ये निराशा आणि भीती निर्माण झाली होती. अशा वेळी समर्थांनी रामभक्तीच्या माध्यमातून लोकांमध्ये आत्मविश्वास आणि शौर्य जागृत केले. समर्थांनी महाराष्ट्रभर अनेक मारुती मंदिरे स्थापन केली. मारुती म्हणजे शक्ती, पराक्रम आणि सेवाभावाचे प्रतीक. या मंदिरांमुळे युवकांमध्ये शारीरिक सामर्थ्य, संघटनशक्ती आणि राष्ट्रप्रेमाची भावना निर्माण झाली. समर्थांनी समाजाला सांगितले की, रामभक्ती म्हणजे दुर्बलता नव्हे, तर ती शक्ती आणि धैर्याची प्रेरणा आहे.
रामभक्ती आणि आदर्श जीवन
समर्थांच्या मते, श्रीरामाचे चरित्र हे आदर्श जीवनाचा मार्ग दाखवणारे आहे. श्रीरामाने प्रत्येक परिस्थितीत धर्माचे पालन केले. संकटे आली, तरी त्यांनी सत्य आणि न्यायाचा त्याग केला नाही. म्हणूनच, समर्थांनी लोकांना रामाच्या गुणांचे अनुकरण करण्याचा संदेश दिला. रामभक्ती म्हणजे सत्य, संयम, कर्तव्यनिष्ठा आणि त्याग यांचे आचरण करणे. रामभक्तीमुळे माणसाच्या जीवनात चारित्र्य, शौर्य आणि करुणा या गुणांची वाढ होते. समाजातील दुर्बलांना संरक्षण देणे आणि न्यायासाठी उभे राहणे, हेही रामभक्तीचेच रूप आहे.
समर्थांची लोककल्याणाची तळमळ
समर्थ रामदास स्वामींच्या विचारांमध्ये लोककल्याणाचा भाव अत्यंत प्रखर आहे. ‘कल्याण करी रामराया’ ही प्रार्थना त्यांच्या अंतःकरणातील समाजाबद्दलच्या करुणेची साक्ष देते. त्यांच्या दृष्टीने ‘भक्ती’ म्हणजे केवळ मंदिरातील पूजा नव्हे, तर समाजासाठी कार्य करणे, धर्माचे रक्षण करणे आणि लोकांमध्ये सदाचार जागृत करणे होय. समर्थांनी लोकांना आत्मविश्वास, पराक्रम आणि संघटनशक्तीचा संदेश दिला. त्यांच्या विचारांनी महाराष्ट्राच्या समाजजीवनात नवचैतन्य निर्माण केले. समर्थ रामदास स्वामींची रामभक्ती ही केवळ आध्यात्मिक साधना नव्हती; ती समाजनिर्मिती आणि राष्ट्रजागृतीची प्रेरणा होती. त्यांच्या वाङ्मयात भक्ती, विवेक, प्रयत्नवाद आणि पुरुषार्थ यांचा सुंदर संगम दिसतो. आजच्या काळातही समर्थांचे विचार अत्यंत प्रेरणादायी आहेत. समाजात नैतिकता, शौर्य आणि सदाचार वाढवण्यासाठी समर्थांनी सांगितलेल्या रामभक्तीचा मार्ग अत्यंत उपयुक्त आहे. रामनामाचा जप मनाला स्थैर्य देतो, प्रयत्नवाद जीवनाला दिशा देतो आणि रामाच्या आदर्शांचे अनुकरण जीवनाला मूल्य देते. म्हणूनच, आजही प्रत्येक भक्ताच्या अंतःकरणातून हीच प्रार्थना उमटते, ‘कल्याण करी रामराया| जनहित विवरी...’
आज श्रीरामनवमी! राष्ट्रगुरू समर्थ रामदास स्वामी महाराज यांची ४१८वी जयंती. त्यानिमित्त समर्थांच्या चरणी कोटी कोटी प्रणिपात!
- डॉ. भालचंद्र हरदास
(लेखक ‘भारतीय शिक्षण मंडळा’चे नागपूर महानगर मंत्री आहेत.)